Chapter 17
ခရီးထွက်ဖြစ်ကြပြီ
အားလုံးကို မီးစိမ်းပြလိုက်တော့ ကောင်းခန့်လဲ ပျော်သွားတယ်၊ ဆုဝေကလဲ စဉ်းစားပြီးတော့ တစ်ခါတော့ စမ်းကြည့်ချင်တယ် ပြောလာတယ်။ ဒီတော့ ခရီးတစ်ခုသွားဖို့ စီစဉ်ရတော့တာပေါ့။
ကျွန်တော်တို့ မြို့လေးနားမှာ ဆိုင်ကယ်နဲ့ ၁ နာရီကျော်လောက် မောင်းရင်ရောက်တဲ့ တော်ပေါ်နေရာလေးရှိတယ်။ အေးအေးချမ်းချမ်း နဲ့ ရှုခင်းကြည့်၊ နားနေဖို့ကောင်းတဲ့နေရာလေးပေါ့။ အဲဒီကို သွားမယ်လို့ ကောင်းခန့်နဲ့ တိုင်ပင်ထားတယ်။ ဆုဝေအိမ်ကို အရင်ပြောရတယ်၊ ပေါ်တင်တော့ ပြောမရဘူးပေါ့၊ ဘေဘေးကလဲ ရန်ကုန်ခဏသွားနေတော့ အတော်ဖြစ်သွားတယ်။ ဘေဘေး တို့ နွေးနွေးတို့နဲ့ မိန်းကလေးတွေ ခရီးတစ်ညသွားမယ်ပေါ့။ ကျောင်းက စီစဉ်တာ ဆရာမလဲ ပါတယ်၊ မိန်းကလေးချည်းပဲ ဘာညာ ချုပ်ရတာပေါ့။ နောက်ဆုံးတော့ အိမ်ကလဲ ခွင့်ပြုလိုက်ပါတယ်။ ကားနဲ့လိုက်ပို့မယ် ပြောလို့ ကျောင်းကပို့မှာ မိန်းကလေးချည်းပဲမို့ အဖေလဲ လိုက်မရဘူး ဘာညာပြောလိုက်တော့မှပဲ ခွင့်မပြုချင်ပြုချင်နဲ့ ပြုလိုက်တာတဲ့။
ကျွန်တော်တို့လဲ အခန်းကို ဖုန်းဆက်ပြီး ဘေးချင်းကပ် ဘန်ဂလို ၂ ခု book ထားလိုက်တယ်။ ဘယ်လိုဖြစ်လာမယ်မှန်းမသိသေးတော့ သေချာအောင် လုပ်ရတာပေါ့။ ပြီးတော့မှ သွားမယ့်မနက်မှာ ဆိုင်ကယ် တစ်ယောက်တစ်စီးနဲ့ ကောင်းခန့်နဲ့ ကျွန်တော် ထွက်လာခဲ့လိုက်တယ်။ ကောင်မလေးတွေကို ကျောင်းနားက နွေးနွေးအဆောင်မှာပဲ မနက်ပိုင်းကတည်းက စောင့်ခိုင်းထားတော့၊ နွေးနွေးအဆောင်မှာ ကိုယ့်လူကိုယ် pick up လုပ်ပြီး တန်းမောင်းလာခဲ့တာပေါ့။
မနက်စာစားဖို့ မြို့အထွက်မှာ ဆိုင်ထိုင်ကြတော့လဲ ခါတိုင်းနဲ့မတူ ရှိုးတိုးရှန့်တန့် ဖြစ်နေကြသေးတယ်။ ဟုတ်တယ်လေ ဘာလုပ်ဖို့စီစဉ်ထားလဲဆိုတာ သိသိကြီးနဲ့ဆိုတော့ ကျွန်တော်ကလဲ နွေးနွေးကို ရဲရဲ မကြည့်ရဲ၊ ဆုဝေကလဲ ကောင်းခန့်ကို မကြည့်ရဲ၊ ဟို ၂ ယောက်ကလဲ အတူတူပဲ ကျွန်တော်တို့ကို သေချာမကြည့်ရဲနဲ့။ စကားဝိုင်းက တိတ်ဆိတ်နေလိုက်တာဆိုတာ။
ဟိုရောက်တော့ ကိုယ်စီအခန်းထဲဝင်သွားပြီး အထုတ်ချ၊ ပြီးတော့ အနားတစ်ဝိုက်က ရေတံခွန် တို့ ရေအိုင်တို့တွေဆီ လျှောက်သွားကြသေးတယ်။ ကိစ္စက ညမှကိုးဗျ။ ရေတံခွန်ဘာညာ ရောက်တော့မှ ၄ ယောက်သား နည်းနည်းအဆင်ပြေသွားကြတယ်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ရေတွေနဲ့ပတ်ပြီး ဆော့ကြ၊ ရေကူးလို့ရတဲ့နေရာမှာ ကူးကြ စိမ်ကြနဲ့ အပျော်ခရီးထွက်လာတဲ့ သူငယ်ချင်း ၂ တွဲပုံစံ အခုမှ ဖြစ်တာ။
လမ်းမှာဝင်ဝယ်လာတဲ့ ဘီယာလေးတွေ ကျွန်တော်တို့ ယောက်ျားလေး ၂ ယောက်က သောက်၊ မိန်းကလေးတွေကလဲ ဆိုဂျုလေးတွေသာက်ရင်း ရေစိမ်ရတဲ့ ဖီလင်က တော်တော်လေး မိုက်တယ်။ ကောင်မလေး ၂ ယောက်ကလဲ ရေထဲရောက်နေပြီဆိုတော့ ဝတ်ထားတဲ့ တီရှပ်လေးတွေက အသားနဲ့ကပ်ပြီး အထဲက ဘော်လီလေးတွေ မြင်နေရတယ်။ ကျွန်တော်နဲ့ ကောင်းခန့်လဲ မူးမူးနဲ့ သူ့လူ ကိုယ့်လူ မခွဲတော့ဘဲ မျက်စိရှေ့ရောက်လာသမျှ အကုန်ငမ်းတော့တာပါပဲ။
နွေးနွေးရဲ့ Body က ဆုဝေလောက် မမိုက်ပေမယ့် သူ့ဟာနဲ့သူတော့ ရှိတယ်။ ရင်သားတွေရော တင်ပါးတွေရောက ဆုဝေလောက်မကြီးဘူး။ ပြောခဲ့ဖူးသလို ရေအိုး ၂ လုံးထပ်ထားတဲ့ ပုံစံမျိုးပေါ့။ အသားကလဲ ဆုဝေလောက်မဖြူဘူး။ ပြောရရင် ဆုဝေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အားနည်းချက်များနေတယ်။ ဒါကြောင့်လဲ ကောင်းခန့်က တစ်မျိုးမထင်ဖို့ ပြောခဲ့တာဖြစ်မယ်။ နည်းနည်းထူးခြားတာ တစ်ခုကတော့ နွေးနွေးကို ရှက်တတ်တဲ့ ကောင်မလေးလို့ ကျွန်တော်ထင်ခဲ့ပေမယ့် ရေထဲဆင်းပြီး ဘော်လီတွေ မြင်နေရချိန် ကျွန်တော်ငမ်းနေတာ သိတာတောင် အေးဆေးဖြစ်နေတာပါပဲ။
“အင်း အခြေအနေကတော့ ကောင်းနေပြီ”
ဒါနဲ့ပဲ လည်ကြပတ်ကြသွားကြလာကြရင်း ညနေစောင်း ရောက်လာရော ဆိုပါတော့။ ကျွန်တော်တို့လဲ ဆိုင်ကယ်ကိုယ်စီနဲ့ ဘန်ဂလိုတွေဆီ အပြင်မှာ ဘီယာတွေ ဆိုဂျုတွေ အမြည်းတွေ ထပ်ဝယ်လာသေးတယ်။ ညကျရင် ပါတီလုပ်ကြမှာဆိုတော့။
ပြန်ရောက်ပြီး ရေမိုးချိုးကြပေါ့လေ။ ရေချိုးခန်းထဲတော့ ဆုဝေနဲ့ကျွန်တော် ဘာမှမလုပ်ဖြစ်လိုက်ဘူး၊ တစ်နေကုန်သွားထားတော့ ပင်ပန်းတာရယ်၊ ပြီးရင်လဲ ဘာမှန်းမသိသေးတော့ အင်အားချွေတာတဲ့ သဘောပေါ့။ ညရောက်ပြီး နည်းနည်းမှောင်လာတော့ ကျွန်တော်တို့ အခန်းတံခါးကို လာခေါက်တယ်။ ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ကောင်းခန့်တို့ စုံတွဲ၊ ညဝတ်အင်္ကျီ ကိုယ်စီနဲ့၊ လက်ထဲမှာလဲ ပုလင်းတွေ စားစရာတွေဆွဲလို့။
“မင်းတို့အခန်းဘက်က တောပဲရှိတော့ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်”
ဟုတ်တယ် အခန်း ၂ ခန်းမှာမှ ကောင်းခန့်တို့အခန်းဘက်က ကျွန်တော်တို့ အပေါ်ကို တက်လာတဲ့ လျှောက်လမ်းလေးဘက် ဖြစ်နေတော့ ကျွန်တော်တို့ အခန်းဘက်က ပိုပြီး privacy & security ကောင်းတယ်။
ဒါနဲ့ပဲ ကျွန်တော်တို့ အခန်းထဲမှာပဲ ပြင်ဆင်ပြီး ဝိုင်းလိုက်ကြတယ်။ သိပ်တော့လဲ ရှက်မနေတော့ပါဘူး၊ သောက်ထားစားထားတာလေးတွေလဲ ရှိနေပြီဆိုတော့ နည်းနည််း ရဲနေပြီလေ။ ကျွန်တော်တို့လဲ ဘီယာပုလင်းတွေဖွင့်၊ ကောင်မလေးတွေအတွက် ဆိုဂျုငှဲ့ပေး ဘာညာပေါ့။ ပြီးတော့ စကားလေးဘာလေးပြောရင်း ဖဲလေးဘာလေး ပွတ်ပေါ့။
ခဏနေတော့ ကောင်းခန့်က မျက်ရိပ်ပြပြီး အနောက်က toilet ဘက် ထထွက်သွားတယ်၊ ကျွန်တော်လဲ လိုက်သွားလိုက်တော့ ဆေးတစ်ထုပ် ပေးတယ်။
“ဘာကြီးလဲ”
“ဘီယာနဲ့ ရောသောက်လိုက်ကွ၊ အားဆေး၊ ငါ့မှာ ၃ ထုတ်ပါတယ်၊ မင်း ၁ ထုတ် ငါ ၁ထုတ်၊ ကျန်တဲ့ ၁ ထုတ်ကို တစ်ဝက်စီခွဲပြီး ကောင်မလေး ၂ ယောက်ကို တိုက်မယ်”
“အေး ငါတို့က ရပါတယ်၊ ကောင်မလေးတွေကိုတော့ ခိုးတော့ မတိုက်ချင်ဘူး၊ သူတို့လဲ ခွင့်ပြုပြီးသားပဲလေ”
“အေး အဲဆိုလဲ ပြောလိုက်ကွာ”
ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လဲ ဆေးကိုယူပြီး ကောင်မလေးတွေရှေ့မှာပဲ ဘီယာဘူးထဲ ထည့်လိုက်တယ်၊ ဆုဝေတို့က တွေ့ပြီး မေးတော့လဲ အကျိုးအကြောင်းပြောပြလိုက်တယ်၊ လက်ကျန်ဆေးထုတ်ကိုလဲ ပြလိုက်တယ်။ ဆုဝေတို့ကလဲ မငြင်းပါဘူး၊ စမ်းကြည့်ချင်တယ်ပြောတော့ သူတို့ ခွက်တွေထဲလဲ တစ်ဝက်စီ ထည့်လိုက်ပြီး ၄ ယောက်သား Cheers လုပ်လိုက်ကြတယ်။
ခဏနေတော့ သောက်ရင်းစားရင်း ဆော့ရင်း နည်းနည်းတော့ ဆေးစွမ်းပြလာသလိုခံစားရတယ်၊ ဟိုနားက ယားသလို ဒီနားကယားသလိုလေး ဖြစ်လာတာပါ။ ဆုဝေကို ကြည့်လိုက်တော့လဲ သူလဲ တစ်မျိုးလေး ဖြစ်နေပုံရတယ်၊ ကျွန်တော့မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းကိုက်နေတာ တွေ့ရတယ်။
ဟိုဘက်က ၂ ယောက်အခြေအနေကို ကြည့်လိုက်မိတော့ သူတို့က ပိုတောင်ဆိုးနေသေးတယ်။
“အိုးးး”
ကောင်းခန့် နဲ့ နွေးနွေးက Kissing တောင် စဆွဲနေကြပါပြီ။